Madem ki bu dünya bile yok olacak bir gün; Sevginin bitmesine insan neden üzülsün...?

{вαѕκєитỉи αѕỉ ¢σcυυυ} тαηяιм !! вιктιк αятιк уαℓαη αѕкℓαя∂αη ..ßi deLete çektim Herşeye ! Sana, ResimLere, KonuşmaLara...S0nra dönup baktım qeçmişe. Derin DarbeLer War Ama Yara kaLmadı.. Hayatta Tekim; Ben Yaşadığım Sürece Ayakta Kalmam Lazım,Kimseye İhtiyacım Yok,
Sen hergün köşebaşlarında Yırtık urbanla Kirli ellerinle Avuç açan, sefil insan. İnan yok farkımız Birbirimizden Sen belki tüm yaşamınca dilenecek; Beklediğin beş kurusu biri vermezse Ötekinden isteyeceksin. Ama ben tüm yaşamım boyunca Tek bir kez dilendim Acımasız bir kalbin sevdası ile alevlendim. Öylesine boş öylesine açık kaldı ki elim, Yemin ettim bir daha dilenmeyeceğim.!

Öncesini sorma da..Tuttun ya ellerimden.Bu şehri ilk defa görüyorum…Düşlerimden kopuk,yağmurun damlasında,saçlarının kokusu…Sonrası ışık yansıması.Her ışık arası yüzünün süzülüşünden ibaret Ankara….


Herkes öldürebilir SEVDİĞİNİ Kimi…. Bir bakışıyla yapar bunu, Kimileri…. Dalkavukça sözlerle, Korkaklar YALANLA öldürür. Yürekliler kılıç darbeleriyle. Kimi….. Genç iken öldürür sevdiğini Kimileri…. Yaşlı iken öldürür. Şehvetli ellerle öldürür kimi, Kimi altından ellerle öldürür. Kimi aşk KISA dır, Kimi UZUN! Kimi SATAR! Kimi de SATIN alır. Kimi gözyaşı döker öldürürken Kimi kılı kıpırdamadan öldürür
Herkes öldürebilir SEVDİĞİNİ Ama………..
Herkes……… ÖLDÜRDÜ diye……… ÖLMEZ!

Senden sonra hiç kimseyi sevemedim ben özümde Aylar gecti yıllar geçti bu gönül geçmedi senden Vursan başım taştan taşa el açıp seni dilesem,
Anlatırım dinleyene duymazmısın yar sevdamı Gelip geçen yolculardan sormazmısın bu halımı Tabip derki git o yare derman derdi verendedir

Oysa ne çok severdim yaşamayı..Her yeni güne gülücüklerle başlamayı..Şimdi hiç bir tat vermiyor bana güneş..İçimi ısıtmıyor..Eskisi gibi parlamıyor da zaten…Anlaşılan o da terk etmek üzere beni…Peki ben??Ben ne olacağım..Nereye kadar sürer ki bu..Nereye kadar dayanabilirim ben..Ya vazgeçersem bir gün yalnızlıktan…Ya yaşamaktan vazgeçersem ben de çaresiz insanlar gibi…

Meğer ben bir hiçmişim.Meğer yapayalnızmışım..4 kişilik bir evde sahip olduğum tek şey dört duvar odasında bir tek penceresi olan bir odaymış..Tek varlığım buymuş meğer

Ben seni sensiz sevdim ben seni severken sen yanımda yoktunki ben seni özlerken sen bilmiyordunki!... ben seni sensiz sevdim sen yokken bakışların vardı beynime kazınmış nereye baksam oradaydılar ben seni sensiz sevdim göremesemde rüyamdaydın sevmesende kalbimin derinliklerindeydin ve hiç kimse seni ordan çıkaramayacak... Sen Bile!... Ben seni sensiz sevdim Sen olmasanda hayalin vardı sen olmasan da şarkılar vardı seni hatırlatan sen olmasanda yıldızlar vardı... sen olmasanda günbatımları vardı... sen olmasanda denizler vardı... ben seni sensiz sevdim aslında sen hep vardın aynı şehirde, aynı sokakta ben sevdanın sokağında oturuyordum, sense bu şehrin hiç bilmediğim bir sokağında... ne olurdu sende beni sevseydin...? ne olurdu bu kadar gözyaşı dökmeseydim ama inanıyorumki sen uyandıracaksın beni hani kıyamet koptuğunda... ben seni sensiz sevdim neden bilmiyorum ama çok sevdim!...

Ey Sevdiğim.. Ben seni ne çok sevdim. Dünya bildi, bir sen bilmedin. Yalnızlığın diğer adı aşka karşılık almamaktır. Kaçılamayacak kadar yakın, tutulamayacak kadar uzak bir yerdesin.. Benim aşkıma yalnızlık kucak açtı. Senin yokluğuna dokundum, içim yandı. Odamın çıldırtan sessizliğinde sana seslendim. Yankısı döndü dolaştı, senin kapıların bana kapalı. Kendi sesim yine bana ulaştı. Anladım ki beni hiç duymayacaksın.

NE UMUT ETMEK, NEDE BEKLEMEK BAŞKA HİÇ BİRŞEY

Erkan

Nedenini bilmediğim bir şekilde yalnızım…Ağlamak ta geçirmiyor ki bu acıyı…Bağırmak ta.Zaten bağırsam da sesimi benden başka duyan yok…Hiç düşünmediğim şeyler takılıyor kafama..Bazen kaçıp kurtulmak istiyorum düşüncelerden,yalnızlığımdan,kendimden….

Yalnızlığını ben yazarım şiirlerin, ayrılığını ben Karamsarlıkları hep senden Hayalinle süslenen bu şehir Ve ben ölüyorum bu şehirde sensizlik ortasında ...

Aşk davetsiz bir misafirdi bende Geldiği gibi, Sessizce gitti....
O günden bu yana ise aklımda o söz var..Belki duygusallığım ondandır.. "Acısız gerçek bir öğrenme yaşadığımı hatırlamıyorum." İşte bende sensizliği öğreniyorum.....
Öyle bir unutmak ki zor gelir, Sanki bir ölüm, Her defasında anlattım, Yalnız sen beni ağlattın, Şimdi bir tek dileğim var, O gül yüzün solmasın

Öyle bir hayat yaşadım ki cenneti de gördüm cehennemi de. Öyle bir Kara sevda yaşadım ki tutkuyu da gördüm pes etmeyi de. Bazıları seyrederken hayatı en önden, kendimi bir sahnede buldum, Oynadım. Öyle bir rol vermişlerdi ki okudum okudum anlamadım. Kendi kendime konuştum bazen evimde, hem kızdım hem güldüm halime. Sonra dedim ki söz ver kendine Denizleri seviyorsan dalgaları da seveceksin, Sevilmek istiyorsan önce sevmeyi bileceksin, Uçmayı biliyorsan düşmeyi de bileceksin, Korkarak yaşıyorsan yalnızca hayatı seyredeceksin. Öyle hayat yaşadım ki son yolculukları erken tanıdım. Öyle değerliymiş ki zaman hep acele etmem bundan anladım.

İmkansız Bir Aşka, İmkansız bir tutkuyla , Aklının alamayacağı ve belki de haya bile edemyeceğin kadar
Bağlıyım Sana...!
Dilden sevmesini bilmeyiz bazıları gibi değiliz sevdik mi yürekten ölümüne severiz farkımız tarzımız

Yüreğim umulmayan yaralarla başedemezken, Bir tatlı aşk gülüşü özledi gözlerim, Ve sen hangi alemde hangi düşlerde isen gel, Çünkü gülüşünü çok özledim...
Güller anlatsın sana olan sevgimi, güller anlatsın yanlızlığımı, çaresizliğimi? Yavaş yavaş eriyen yüreğimi güller anlatsın ben anlatamadım

Karşılıklı sevginin Leyla’larda Mecnun’larda kaldığını anlamak için karşılıksız sevgi yaşamak gerekiyormuş. Birini sevmenin delice bir aşkla bağlanmanın güzelliğini yaşamak için hazan mevsimine gelmek olduğunu bilmiyordum.
Bir hovarda sevda işte benimkisi, ölü zamanlara denk. Sen bende neleri götürüyorsun, biliyor musun? Ne, kirpiklerinde dökülen, ölümcül ayrılığın soluğu, Ne, mahkûm olacağım, görünmeyen acılar, Ne de, sensizliğe başkaldırışım, Sen bende, Sen bende, sevgili kokusundan avare, sürgündeki gönlümü götürüyorsun.

Bu yaşıma kadar kimse öğretmedi bana aşkın karşılıksız olduğunu, sadece gönülden sevenin bu acıyla kavrulacağını, sevilenin ise sevildiğini bilmeyeceğini...

Aşkın karşılığı yok. Bazı insanlar sadece sevmeyi bilir,karşısındaki sever mi sevmez mi hiç düşünmeden sever

Peki üzülen olur mu dersiniz??Ya da arkamdan ağlayan..Ya da beni bu hale getirdikleri için,yalnız bıraktıkları için vicdanı sızlayan…Olur mu ki?? Artık ürkek bakıyorum zaten hayata..Korkuyorum..Nasılsa hep yalnız kalmaya mahkumum…

"İnsanı yaşlandıran yaşadığı yıllar değil, ulaşamadığı arzulardır. Hayatta en acı şey ölüm değil, yaşanması mümkünken yaşanmayan mutluluklardır
Tutunacak bir dal arıyorsa ellerim Fotoğrafına bakıp da seni düşlüyorsa gözlerim Bil ki sanadır özlemim.

Hiç beceremem süslü püslü kelimeleri. Yazamam sevda kokan şiirleri. Nasıl anlatsam, nereden başlasam?

Neyin bedeli peki bu..Neyin günahı..Hangi günahın bedelini ödüyorum bu yalnızlıkla.. YALNIZIM…Tamam kabul ediyorum bunu… Peki ama NEDEN…. ????????
Sen hiç bilmedin ama, yas tuttum ardından uzaklara gittiğinde... Tutunacak bir daldan mahrum kalan sarmaşıklara döndüm... Köksüz kaldım, öksüz kaldım, sensiz kaldım, şu koskoca dünyada...

AŞK hayatını,işini,aileni,varlığını tehtid eden,sonunda kavuşturmayan tıbbın dahil deva bulamadığı en güzel hastalıktır..

Şimdi daha iyi anlıyorum ki, Nefes almak değilmiş yaşamak, Ateşlerde yanmak gibi birşey, Seni severken sensiz olmak.

Yok o senin icin Herşeyden değerliyse, Gözünü yumduğun anda Onu görebiliyorsan, O bütün şarkılarda, Bütün şiirlerde, Bütün resimlerde ise, Ona muhtaç olduğunu Söylemekten utanmıyorsan, Senin içten ve büyük sevgine Karşılık vermiyeceğinden Korkmuyorsan, Bütün bencil duygularından Sıyrılabilmişsen Onun için herşeyi, Ama herşeyi yapacak gücü Kendinde buluyorsan, Her hali sana Ayrı ayrı güzel geliyorsa, Karşıisında kendini Bir çocuk gibi hissediyorsan, İstediği anda onun için Ölebileceksen, Onun için yaşıyorsan Ve yine onun için Bildiğin bilmediğin Bütün düşmanlıklara Karşı koyabileceksen, O her geçen dakika Sende biraz daha büyüyorsa Ve kendi kendine bile Çok sevdiğini bütün Samimiyetinle, İnanmışlığınla İtiraf edebiliyorsan, Bir gün o seni hiç, Ama hic sevmediğini söylese bile , Senin sevginde azalma olmayacaksa Ve ölünceye kadar onu aşkların En olumsuzu ile sevebileceksen; İşte o zaman Onu seviyorsun demektir.

Buna ne engel ki... Bunu neden anlamıyorum. Bana çok kızıyorsun biliyorum. Bu mektuptan sonra benimle bir daha konuşmak bile istemeyeceksin belki. Bağışla n’olur. Ben seni seviyorum diye sen de beni sevecek değilsin elbette. İçim acıyor... Keşke buralara hiç gelmeseydim Ankaradan demeyeceğim hiçbir zaman. Bunu benden bekleme. İyi ki geldim ve iyi ki seni tanıdım. Bunun için kendimi mutlu sayabilirim. En azından seni sevdiğimi söyledim. Ya bunu da beceremeseydim... İşte o zaman kahrolurdum. Seni üzmek için yazmadım. Seni etkilemek için de değildi bilesin. Hoş zaten sen de yazdıklarımdan etkilenecek değilsin. Yazmam gerekiyordu sadece..

Güldüm Aglattilar,Sevdim Aldattilar,Sarildim Biraktilar,Saolsun Dostlar,Sevenler,Sevilenler,Beni Zorla $air Yaptilar Ben sana "SEVMEYİ" öğretemedim,Sende bana "UNUTMAYI"öğretemedin....

Ne ağLayacak kadar günahkarım, Ne gökLere çıkabilecek kadar masum! Ne geçmişte yaşadıkLarımdan huzursuzum, Ne şu an yaptıkLarımdan mutLu! SırLar içinde bir dünya var, Birde sen varsın içimde... Ne seni kaybedecek kadar cesurum, Ne de kazanacak kadar güçLü!

..

 

Tedavisi mümkün olmayan,Şizofren bir AŞK'tı benimkisi ; Hangi Doktora Gittiysem, "AYRILIK" yazdı reçeteme ve ekledi... Hergün Düzenli Olarak, ÖLÜNECEK....!